Op YouTube
De video's
Ik praat tegen de camera. Over capoeira, vader zijn, het creatieve proces en de ups en mooie downs van het leven.
Bekijk de video'sOver mij
Arnold 'Vitamina' Baldé
Ik ben zo dankbaar voor capoeira. Ik kan de danser zijn, de vechter, de speler; ik leer elke dag. Door de poëzie van de bewegingen, de trillingen van de liedjes, de energie van de mensen, de diepte van de kunst. Ik deel dit graag met jou, zodat jij je beter voelt, meer verbonden met jezelf, met anderen en met alles.
38 jaar training. 25 jaar capoeira. 20 jaar lesgeven. Nog steeds aan het leren.
Ik begon met judo toen ik vijf was. Ik ben zwarte band. Later kwamen Thaiboksen, MMA en boksen. Ik leerde vechten. Ik kan vechten. Maar waartegen vocht ik eigenlijk? Vooral tegen mezelf.
Na die periode wilde ik iets anders dan hard schoppen en slaan. Meer het lichaam verkennen. Meer technische uitdaging. Toen vond ik capoeira.
Ik begon in 2001. In de loop der jaren trainde ik met Professor Floris, Mestre Valú, Mestre Grandão en CM Baianinho van Capoeira Engenho in Salvador, Brazilië. Ik woonde en trainde in Suriname, Australië en Brazilië. In 2011 richtte ik Brincadeira de Capoeira Den Haag op.
Ik heb Capoeira Angola getraind, Capoeira Regional, en alles daartussen. Lange tijd maakte die mix me verward: hoe leer je al die verschillende stijlen en bewegingen aan studenten met verschillende lichamen en achtergronden?
Het antwoord werd The Connect & Play Method. Een systeem op basis van principes dat werkt voor elke stijl, elk lichaam, elk niveau. Niet in plaats van de traditie. Naast de traditie.
Na 25 jaar hou ik meer van deze kunst dan ooit, omdat het precies is wat ik nodig heb. Mijn lichaam bewegen met aandacht. Het ritme vinden. Zingen, instrumenten spelen, tussen vrienden. Poëzie, liedjes, teksten, Braziliaanse cultuur. Het is zo rijk dat het gek is.
Van vechten naar spelen.
Twee bachelors en een master in voeding. Ik had het gevoel dat ik iets moest bewijzen, dus ik deed alles als een machine. Ik dacht dat harder beter was.
Het bracht me bijna om het leven. Ik kreeg een burn-out. Helemaal. Mijn lichaam werkte niet meer mee. Mijn vreugde verdween. Ik had alles bewezen wat ik dacht te moeten bewijzen, en ik voelde me ellendig.
Wat er altijd was, was capoeira. De uitnodiging om te verbinden. Om te spelen, te zingen, je uit te drukken. In grote mate heeft dat me gered. Mijn pijn ontmoeten, mijn adem, mijn lichaam. Het moment accepteren zoals het is.
Dat is de verschuiving. Als je stopt met vechten tegen jezelf en begint te spelen, met jezelf, met andere mensen, met de wereld om je heen, verandert alles. Het leven wordt lichter. En dieper.
Dat is wat ik leer. Niet alleen techniek. Een gezondere relatie met je lichaam, je proces en jezelf.
Ik heb dit niet in een boek gelezen. Ik ging door diepe dalen en klom naar grote hoogten.
Een tijdlang stopte ik met capoeira geven. Ik wilde stand-up comedy en spoken word poëzie doen. Het hing samen met een leven met stotteren, en ik wilde daarvan vrij zijn. Vrij en vloeiend spreken. Die 10 jaar hebben me veel gebracht.
Toen voelde ik dat er iets ontbrak. Iets magisch. Na een tijdje begreep ik wat het was.
Echte verbinding. Vrij spelen. Beweging verkennen. Lachen. Vrienden maken en houden. Braziliaanse cultuur. Het ritme. De dans. De vrijheid. Capoeira.
Ik heb mijn eigen problemen, pijn en strijd omgezet in The Connect & Play Method. Dat wil ik de rest van mijn leven doen: verbinden met jou, met anderen en met de hele wereld, via capoeira, poëzie, spreken, video's en verhalen.
Klaar om te spelen?
De persoonlijke kant
The Diary of an Artist
Op Substack
Het schrijven
Hetzelfde dagboek, opgeschreven. Burn-out, scheiding, vechten, spelen en wat ik onderweg leer. Eerlijk en vaak grappig.
Lees het dagboekOp Substack
Poëzie en spoken word
De gedichten. Sommige geschreven, sommige op het podium uitgesproken. Woorden die snel en eerlijk komen.
Lees de gedichtenZin om te trainen, te praten of te spelen?
Mijn deur staat open. Stuur me een bericht.